Ο Αντώνης Μήνου μίλησε στο Ελαφρά Ταξιαρχία για τα χρόνια που πέρασε στον Απόλλωνα, τις επιτυχίες του με την ομάδα και την συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994.

Συνέντευξη παραχώρησε ο Αντώνης Μήνου στους Αποστόλη Μιχαηλίδη και Δημήτρη Φωτεινόπουλο.

Ερώτηση: Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε να ακουλουθήσετε την καριέρα του τερματοφύλακα;

Αντώνης Μήνου: Εμείς στην γενιά μου δεν είχαμε την επαγγελματική κατάρτιση ως στόχο. Εγώ δεν έβλεπα το ποδόσφαιρο ως κάτι που θα μου λύσει το οικονομικό και το επαγγελματικό κομμάτι. Δεν ξεκίνησα με σκοπο να γίνω επαγγελματίας, αλλά μου άρεσε ο αθλητισμός και το ποδόσφαιρο. Δεν ξεκίνησα ως τερματοφύλακας, αλλά ως επιθετικός στους ερασιτέχνες του Αλμωπού Αριδαίας, αλλά για τύχη δικιά μου αλλά και της ομάδας, προπονητής ήταν ο Χρήστος Αρχοντίδης και σε κάποια προπόνηση που τυχαία ήμουν στο τέρμα γιατί έλειπε ο τερματοφύλακας, διέκρινε κάποια προσόντα μου και με παρότρυνε να αλλάξω θέση και να γίνω τερματοφύλακας.

Ερώτηση: Είχατε κάποιον τερματοφύλακα που σας ενέπνευσε;

Αντώνης Μήνου: Από το εξωτερικό αυτός που μου άρεσε περισσότερο ήταν ο Ρέι Κλέμενς της Λίβερπουλ, ενώ από την Ελλάδα ο Τάκης Οικονομόπουλος

Ερώτηση: Έχετε ένα αξιοσημείωτο ρεκόρ, καθώς είστε ο πρώτος τερματοφύλακας στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδος που αγωνίστηκε σε αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου και συγκεκριμένα στο Παγκόσμιο της Αμερικής το 1994, σε μια ήττα με 4-0 κόντρα στην Αργεντινή. Τι κρατάτε από αυτή την περιπέτεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου;

Αντώνης Μήνου: Ο κόσμος μπορεί να θέλει να ξεχάσει την πορεία της Εθνικής Ελλάδος σε αυτό το παγκόσμιο αλλά παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά επιτεύγματα στην ιστορία της Εθνικής ομάδας. Είναι ένα είδος επιτυχίας διαφορετικό από αυτό της κατάκτησης του EURO 2004. Αυτή η συμμετοχή για μένα παραμένει το πιο σημαντικό επίτευγμα της καριέρας μου.

Ερώτηση: Για ποιο λόγο πιστεύετε η Ελλάδα δεν κατάφερε να πάρει βαθμό στον όμιλο αλλά ούτε να σκοράρει ένα γκολ, σε εκείνη την διοργάνωση;

Αντώνης Μήνου: Η Ελλάδα ήταν σε έναν πολύ δύσκολο όμιλο με την Αργεντινή που ήταν από τις καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης, την Βουλγαρία που έφτασε στα ημιτελικά και την Νιγηρία που είχε ένα καλό σύνολο. Τότε δεν είχαμε τόσο καλή επαφή με το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Δεν είχαμε την επαφή που έχουμε σήμερα. Εγώ έχω υπάρξει και από άλλο πόστο στην Εθνική ομάδα, στην εποχή του Φερνάντο Σάντος και είχα ταξιδέψει με την Ελληνική αποστολή στο EURO της Πολωνίας και της Ουκρανίας και στο Παγκόσμιο της Βραζιλίας. Μια βδομάδα πριν το Παγκόσμιο της Βραζιλίας είχα ταξιδέψει στην Αμερική για να δω την Ακτή Ελεφαντοστού να παίζει, εν όψει του αγώνα μεταξύ μας. Αυτό δεν υπήρχε στην εποχή μου.

Ερώτηση: Ποιες εμπειρίες αποκομίζετε από την «Ελαφρά Ταξιαρχία» την τριετία που αγωνιστήκατε εκεί;

Αντώνης Μήνου: Ήτανε ίσως τα καλύτερα χρόνια της καριέρας μου. Αυτά τα τρία χρόνια ήταν σαν ουτοπία. Αυτά που πέτυχα στον Απόλλωνα αντιστοιχούν με τρία πρωταθλήματα αν έπαιζα στον Παναθηναϊκό ή την ΑΕΚ. Η ομάδα ήταν παράδειγμα οργάνωσης, έχοντας έναν γνώστη του ποδοσφαίρου στο πρόσωπο του κ. Αλαμάνου. Το κλίμα ήταν ευχάριστο και ήθελα να αγωνίζομαι εκεί. Μάλιστα τον δεύτερο μου χρόνο στον Απόλλωνα είχα πρόταση από τον Ολυμπιακό που προσέφερε 70 εκατομμύρια δραχμές(περίπου 200 χιλιάδες ευρώ) στον Απόλλωνα για λογαριασμό μου, αλλά την απέρριψα για να μείνω στον Απόλλωνα. Μέσα από το νοικοκυρεμένο σωματείο του Απόλλωνα, πολλοί παίχτες φτιάξανε την καριέρα τους. Τα αδέρφια Αλεξανδρή πήγαν σε ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό, ο Βελέντζας στον Ηρακλή, ο Ποζαπαλίδης στον Άρη, ο Νικολαϊδης στην ΑΕΚ, ο Κόλα στον Παναθηναϊκό κλπ.

Ερώτηση: Ποιό πανηγυρίσατε περισσότερο; Το γκολ του Βελέντζα στην Λιβαδειά που έβγαλε τον Απόλλωνα στην Ευρώπη για πρώτη φορά στην ιστορία του ή την νίκη επί του ΠΑΟΚ που έστειλε τον Απόλλωνα στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος;

Αντώνης Μήνου: Μεγαλύτερο συναισθηματισμό είχε το γκολ του Λευτέρη Βελέντζα κόντρα στον Λεβαδειακό, καθώς ήταν επιβράβευση όλης της προσπάθειας του πρωταθλήματος, ενώ στο κύπελλο πολλές φορές υπάρχουν και συγκυρίες. Για παράδειγμα το πρώτο δύσκολο παιχνίδι που παίξαμε ήταν κόντρα στον ΠΑΟΚ στα ημιτελικά, που τον αποκλείσαμε μέσα στην Τούμπα.

Ερώτηση: Ποια θεωρείτε την κορυφαία στιγμή στην καριέρα σας;

Αντώνης Μήνου: Το πρωτάθλημα με την ΑΕΚ το 1992/93. Εκείνη την σεζόν δεν μπορώ να θυμηθώ να έκανα κάποιο κακό παιχνίδι. Πιστεύω έκανα μια εξαιρετική χρονιά με επιβράβευση τον τίτλο του πρωταθλητή.

Ερώτηση: Τέλος, θέλετε να προσθέσετε κάτι στην συνέντευξη;

Αντώνης Μήνου: Θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό που είπα πιο πριν, ότι μία από τις πιο περίεργες στιγμές της καριέρας μου ήταν όταν πανηγύριζαν στην ΑΕΚ για την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 1993 και δεν συμμετείχα καθώς τότε πανηγυρίζανε το τρόπαιο στην αρχή της επόμενης σεζόν. Ήταν μια άσχημη στιγμή για μένα να πανηγυρίζουν τον τίτλο παίχτες που δεν είχαν καν συμμετοχή σε αυτή την προσπάθεια και εγώ να μην μπορώ να συμμετέχω. Μάλιστα ήμουν και εκνευρισμένος γιατί πίστευα ότι δεν έπρεπε να φύγω από την ΑΕΚ εκείνη την χρονιά. Εν τέλει έφυγα για λόγους που δεν θα αναλύσω τώρα.