Ο Δημήτρης Ευσταθίου παραχώρησε συνέντευξη στον Δημήτρη Φωτεινόπουλο και το Ελαφρά Ταξιαρχία μιλώντας για τον φετινό υποβιβασμό, το ντεμπούτο του στην Ριζούπολη και όλα τα «καυτά» θέματα.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος: Φέτος ήτανε μια δύσκολη χρονιά για τον Απόλλωνα από την αρχή της μέχρι και το τέλος που δυστυχώς ήρθε ο υποβιβασμός για πρώτη φορά στις ερασιτεχνικές κατηγορίες. Ποια είναι τα αισθηματά σου για την φετινή σεζόν;

Δημήτρης Ευσταθίου: Ηταν μία δύσκολη σεζόν. Αρχίσαμε προετοιμασία πιο αργά σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες χωρίς νά γνωριζόμαστε μεταξύ μας και να υπάρχει ένας κορμος στην ομάδα, δουλεύαμε όμως καθημερινά, παρα πολυ καθόμασταν αρκετές ώρες στο γήπεδο και όλοι δίναμε το 100% του εαυτού μας. Είχαμε πολυ καλά αποδυτήρια και λίγο πρίν τα Χριστούγεννα αρχίσε η δουλειά μας να φενεται και στο γήπεδο με καλά αποτελέσματα αλλά δυστυχώς στο τέλος λόγω της κακής αρχής πιστεύω που κάναμε αλλά και η διαδικασία αλλαγής προπονητών μας στέρησε την παραμονή στην κατηγορία.

Πως ένιωσες όταν έκανες το ντεμπούτο σου στην Ριζούπολη ως αλλαγή κόντρα στον Εθνικό Πειραιά;

Ήταν μία στιγμή που την περίμενα από την πρώτη στιγμή που ήρθα στον Απόλλωνα και ειδικά σε ένα ντέρμπι με έδρα την Ριζούπολη με τον παλμό του γηπέδου. Ήταν πόλυ ωραια εμπειρία αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα νά αποκρούσω το πέναλτι για νά δώσω τον βαθμό στην ομάδα και να κλείσει το ματς με μια πολύ καλή προσωπική εμφάνιση.

Τι σημαίνει το ποδόσφαιρο για σένα;

Το ποδοσφαιρο για έμενα ήταν το πρώτο και μοναδικό άθλημα που αγάπησα από 5 χρόνων και συνεχίζω μέχρι και σήμερα να παρακολουθώ και να παίζω και δίνει νόημα στην ζωή μου με το να βάζω στόχους, να θέλω συνέχεια να εξελιζομαι, να γίνομαι καλύτερος και κάθε μέρα να αγωνίζομαι για το όνειρο που είχα από μικρός.

Τι έχει το μέλλον για τον Δημήτρη Ευσταθίου;

Όπως ανέφερα και πριν εγώ συνεχίζω τήν σκληρή δουλειά, πιστεύω στις δυνατότητες μου και πιστεύω με συνέπεια και υπομονή θα έρθει καί η ώρα να πάρω περισσότερες συμμετοχές και σιγά σιγά να ανεβαίνω κατηγορίες.

Ποιος είναι ο αγαπημένος συμπαίχτης που είχες μέχρι στιγμής στην καριέρα σου;

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορω να πω μόνο έναν οπότε θα πω τον Παναγιώτη Μακρυκώστα και τον Βασίλη Μουγιακάκο απ’την Ηλιούπολη που κάναμε καί τον χαβαλε μας, τα ταξίδια μας για τους αγώνες αλλά είμασταν και σοβαροί στά παιχνίδια με πολύ καλες εμφανίσεις. Έπειτα απ’τον Απόλλωνα με όλους τους συμπαίκτες είχαμε καλό κλίμα στά αποδυτήρια αλλά ήμοτυν πιο πολύ δεμένος πιστεύω φυσικά με τους τερματοφύλακες, ιδιαίτερα με τον Καλούδη, που περνούσαμε όλη την προπονηση μαζί αλλά επίσης και με τον Σπαρτιάτη, τον Πίκουλη και τον Λαμάι που ειχαμε μαζί καλές και κακές εμπειρίες.

Ποιος ήτανε το είδωλο σου όταν ήσουν μικρός;

Από τερματοφυλάκες από μικρό παιδί μου άρεσε πολύ ο Νόιερ γιατί πιστεύω έφερε στο ποδόσφαιρο την ικανότητα να παίζει ο τερματοφύλακας με τα πόδια και ταυτόχρονα κατάφερε νά είναι και τρομερός κάτω απ’ την εστία για πολλές συνεχόμενες σεζόν, αλλά παρόλαυτα αν και τερματοφύλακας το είδωλο μου ήταν ο Ρονάλντο όχι μόνο για τον τρόπο παιχνιδιού του αλλά καί για τον χαρακτήρα του, την αυτοπεποίθηση του και το ότι κατάφερε από ένα νησί στην Πορτογαλία γεννημένος φτωχός να γίνει απ’τους καλύτερους, αν όχι ο καλύτερος, στον κόσμο.

Τέλος κλείνοντας την συνέντευξη θα ήθελες να πεις κάτι στον κόσμο του Απόλλωνα που μας διαβάζει;

Θα ήθελα νά πω ότι εγώ και οι συμπαίκτες μου δώσαμε τό 100% του εαυτού μας άλλα δυστυχώς έγινε αυτό που δεν ήθελε κανείς μας νά γίνει, τώρα ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, τό κεφάλι ψηλά και ελπίζουμε οτι ο Απόλλωνας θά ξανα ανέβει εκεί που του άξιζει