Η ιστορική επιστροφή του Απόλλωνα στην Α’ Εθνική, μετά από 13 χρόνια!

Ο Απόλλων Σμύρνης, μία ομάδα με συνεχείς παρουσίες στην Α’ Εθνική, η οποία κατάφερε να παίξει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση και να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, βρέθηκε, στην αυγή της χιλιετίας, να παίρνει έναν δρόμο κατηφορικό, έναν δρόμο που φαινόταν να μην έχει επιστροφή. Είχε φτάσει μέχρι και στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα, να αγωνίζεται απέναντι σε μικρές ομάδες της Αττικής και των νησιών. Δεν είχε βρεθεί κάποιος «σωτήρας», κάποιος ισχυρός άνδρας, μετά την εποχή Αλαμάνου, να αναλάβει τις τύχες του ιστορικού συλλόγου, και τα πράγματα έμοιαζαν ιδιαίτερα δυσοίωνα. Μέχρι που ήρθε ο Σταμάτης Βελλής, να δώσει ελπίδα στον κόσμο του Απόλλωνα και να οδηγήσει την «Ελαφρά Ταξιαρχία» εκεί που αξίζει να βρίσκεται ιστορικά.

Το 2013, 13 χρόνια μετά την πτώση του δηλαδή, ο Απόλλων Σμύρνης βρισκόταν και πάλι στα «σαλόνια» της Α’ Εθνικής (Σούπερ Λιγκ πλέον), ως πρωταθλητής της Φούτμπολ Λιγκ. Το καλοκαίρι η ομάδα ενισχύθηκε με ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, με σκοπό να καταφέρει να κρατηθεί στη μεγάλη κατηγορία. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Αλέκος Βοσνιάδης, ο οποίος βρισκόταν στο «τιμόνι» της ομάδας από το προηγούμενο καλοκαίρι (το ρόστερ θα το βρείτε στο τέλος του άρθρου).

Η «Ελαφρά Ταξιαρχία» άρχισε με το δεξί στις αγωνιστικές της υποχρεώσεις, νικώντας με 2-1 τον Άρη, στο σπίτι της, στη Ριζούπολη, και μπροστά στον κόσμο της. Η χρονιά που θα ακολουθούσε θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, όμως, καθώς οι ομάδες είχαν αυξηθεί από 16 σε 18, και αυτό σήμαινε περισσότερους αγώνες. Τις επόμενες τέσσερις αγωνιστικές γνώρισε ισάριθμες ήττες (από ΠΑΣ Γιάννινα, Αστέρα Τρίπολης, ΑΕΛ Καλλονής και Ατρόμητο), μέχρι που πήρε μία ανάσα, κερδίζοντας τον Λεβαδειακό με 4-2. Η ήττα από τη Skoda Ξάνθη στα «Πηγάδια» με 3-2 ήταν καταδικαστική για τον Βοσνιάδη, καθώς σήμανε την απόλυσή του. Διάδοχός του ήταν ο, γνώριμος στις τάξεις του Απόλλωνα, Μπάμπης Τεννές, ο οποίος κάθισε τον πάγκο της ομάδας για ακριβώς έναν μήνα (από τις 11 Οκτωβρίου έως τις 11 Νοεμβρίου). Επί των ημερών του, ο Απόλλων δεν κατέγραψε νίκη στο πρωτάθλημα (2 ισοπαλίες με Παναιτωλικό, Βέροια και 2 ήττες από Πανιώνιο και Πλατανιά), ωστόσο νίκησε με 2-1 τον τελευταίο στο Κύπελλο.

Με τόσα αρνητικά αποτελέσματα, ο Απόλλων είχε πλέον μπει σε ένα δύσβατο μονοπάτι. Γινόταν μεγάλη προσπάθεια για να παραμείνει στην κατηγορία, και χρειαζόταν έναν προπονητή ο οποίος θα διέθετε το κάτι παραπάνω για να συμβάλλει σε αυτό. Και αυτός ο προπονητής βρέθηκε. Ήταν ο Βορειοϊρλανδός, Λόρι Σάντσεζ, ο οποίος θα προπονούσε για πρώτη φορά σύλλογο εκτός Μεγάλης Βρετανίας. Αν και το ντεμπούτο του στον πάγκο του Απόλλωνα συνοδεύτηκε από ήττα κόντρα στον ΟΦΗ, η συνέχεια άρχισε να δίνει ελπίδες στους Απολλωνιστές. Η «Ελαφρά Ταξιαρχία» απέσπασε ισοπαλία από τον, μετέπειτα κυπελλούχο, Παναθηναϊκό, συνέχισε την πορεία της στο Κύπελλο Ελλάδας, μετά την επικράτηση επί της Νίκης Βόλου, έφυγε με «λευκή» ισοπαλία από την «καυτή» Τούμπα, πέτυχε σπουδαία νίκη επί του Πανθρακικού με 3-2 και «δραπέτευσε» με τον βαθμό της ισοπαλίας (2-2) από την Κρήτη, στο ματς με τον Εργοτέλη, μέχρι που γνώρισε τη συντριβή από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό, με 0-5.

Οι βάσεις για μία καλή συνέχεια στον δεύτερο γύρο υπήρχαν, ενώ στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου η ομάδα ενισχύθηκε με την προσθήκη διάφορων ποδοσφαιριστών. Απ΄ όλους αυτούς ξεχώρισε ο Ντάρεν Άμπροουζ, ο οποίος βοήθησε τα μέγιστα και αποτελεί έναν απ’ τους καλύτερους παίκτες που έχουν περάσει απ’ τη Ριζούπολη τα τελευταία χρόνια. Έτσι λοιπόν, ο Απόλλων έκανε ποδαρικό στο 2014 με νίκη (0-2) στο «Κλεάνθης Βικελίδης», κόντρα στον Άρη, ενώ συνέτριψε και τον ΠΑΣ Γιάννινα με το ευρύ 4-0. Τα επόμενα τέσσερα παιχνίδια για το πρωτάθλημα δεν ήταν νικηφόρα (με απολογισμό 2 ισοπαλίες, με ΑΕΛ Καλλονής και Λεβαδειακό, και 2 ήττες από Αστέρα Τρίπολης και Ατρόμητο), ενώ η ομάδα αποκλείστηκε στον προημιτελικό του κυπέλλου από τον ΠΑΟΚ, με το ίδιο σκορ (3-0) και στα δύο ματς. Αν και η νίκη επί της Ξάνθης με 2-0 έφερε μία βαθμολογική ανάσα, ακολούθησαν δύο ήττες από Παναιτωλικό και Πανιώνιο, και μία ισοπαλία στη Βέροια. Σημαντική ήταν η νίκη απέναντι στον Πλατανιά, πριν ο Απόλλων πάει σε δύο δύσκολες έδρες, αυτές του ΟΦΗ και του Παναθηναϊκού, όπου «λύγισε» και στις δύο αναμετρήσεις.

Απέμεναν τέσσερα παιχνίδια για την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Ο Απόλλων αντιμετώπιζε τον ΠΑΟΚ, και έπρεπε να πάρει έστω έναν πόντο σε αυτό τον αγώνα. Στο 37’ έχανε ήδη 0-3. Κι όμως, οι «Κυανόλευκοι» κατάφεραν να σκοράρουν δις πριν την ανάπαυλα, και να πάνε στα αποδυτήρια με το 2-3. Έψαχναν τουλάχιστον ένα γκολ καθ’ όλη τη διάρκεια του δευτέρου μέρους. Και αυτό ήρθε στο 86’, από τον Αντώνη Πετρόπουλο. Ο Απόλλων απέσπασε υπερπολύτιμο διπλό στην Κομοτηνή από τον Πανθρακικό, με σκορ 2-3, και πέτυχε γκολ στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης με τον Εργοτέλη, με τον σκόρερ, Γιώργο Δεληζήση, και όλους τους ποδοσφαιριστές, να πανηγυρίζουν έξαλλα με τους φιλάθλους. Απέμενε μόνο η τελευταία αγωνιστική. Ο Απόλλων θα πήγαινε στο Καραϊσκάκη για να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό, ο οποίος είχε προ πολλού στεφθεί πρωταθλητής και μαθηματικά, και θα έκανε τη φιέστα του μετά το πέρας του αγώνα. Σε όλο το ματς, η «Ελαφρά Ταξιαρχία» κρατούσε γερά, και το σκορ ήταν κολλημένο στο 0-0, σε ένα παιχνίδι με ιδιαίτερη αγωνία για τους Απολλωνιστές. Μέχρι που στο 88’, ο Σαβιόλα σκόραρε και χάρισε τη νίκη στους «Ερυθρόλευκους». Σα να μην έφτανε αυτό, την ίδια ώρα η Ξάνθη είχε επικρατήσει απέναντι στον Παναθηναϊκό, ενώ η Βέροια είχε νικήσει τον Αστέρα Τρίπολης με γκολ στο 78ο λεπτό, και ο Πλατανιάς έφευγε με «λευκή ισοπαλία» από την έδρα του Πανιωνίου. Όλα αυτά τα αποτελέσματα, άφηναν τον Απόλλωνα προτελευταίο με 36 βαθμούς (θέση που οδηγούσε σε απευθείας υποβιβασμό), και οι προαναφερθείσες ομάδες έφταναν τους 38 (με την Ξάνθη να παίζει πλέι άουτ με τον Ολυμπιακό Βόλου, και να καταφέρνει εν τέλει να παραμείνει στην κατηγορία).

Η «Ελαφρά Ταξιαρχία» πάλεψε με νύχια και με δόντια για να καταφέρει να σωθεί εκείνη τη χρονιά. Είχε πολύ ιδιαίτερες στιγμές κατά τη διάρκειά της, στιγμές οι οποίες θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη των Απολλωνιστών, και αποχαιρέτησε την κατηγορία με ψηλά το κεφάλι, αφού είχε κάνει υπερπροσπάθεια, με την υπόσχεση ότι δε θα αργούσε η στιγμή που θα ξαναβρισκόταν εκεί. Η στιγμή αυτή ήρθε μετά από τρία χρόνια, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία.

Ρόστερ

Τερματοφύλακες:
🇬🇷 Αλέξανδρος Τζόρβας
🇬🇷 Γιώργος Γουμάγιας
🇧🇷 Φελίπε Γκόμες
🇬🇷 Άγγελος Σταματόπουλος

Αμυντικοί:
🇬🇷 Γιώργος Δεληζήσης
🇬🇷 Άγγελος Βέρτζος
🇬🇷 Γρηγόρης Παπαζαχαρίας
🇦🇴 Φρανσίσκο Ζουελά
🇸🇪 Τομ Σέντερμπεργκ
🇧🇷 Ντένις Σόουζα
🇬🇷 Γιάννης Σιγάλας
🇬🇷 Πέτρος Κανακούδης
🇬🇷 Σάκης Παντελιάδης
🇬🇷 Λεωνίδας Αργυρόπουλος
🇬🇷 Γιώργος Χατζηζήσης
🇬🇷 Σπύρος Δημογιάννης

Μέσοι:
🇬🇷 Παναγιώτης Κόρμπος
🇬🇷 Αλέξανδρος Τσεμπερίδης
🇬🇷 Τάσος Τσοκάνης
🇦🇷 Λεάντρο Άλβαρεζ
🇸🇱 Τζον Καμαρά
🇦🇷 Αντριάν Λουσέρο
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Ντάρεν Άμπροουζ
🇬🇷 Δημήτρης Διαμάντης
🇬🇷 Χρήστος Μίνγκας
🇧🇷 Εγκόν
🇬🇷 Γιώργος Μπάρκογλου
🇨🇮 Φρανκ Γκουελά
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Λι Κουκ

Επιθετικοί:
🇬🇷 Ηλίας Τσιλιγκίρης
🇬🇷 Αντώνης Πετρόπουλος
🇸🇪 Μίκαελ Ντάλμπεργκ
🇨🇿 Γιάν Μπλάζεκ
🇬🇷 Πάολο Φαρινόλα
🇦🇱 Μάριο Σελμανάι